CPB Blog

Op werkbezoek in China

Coen Teulings | 15-06-2011 | Internationale economie

Ik ben deze week op bezoek in China op uitnodiging van de Nederlandse ambassade. De Chinese economie groeit nog steeds als kool en is redelijk schadevrij door de kredietcrisis gekomen (anders dan Europa en de VS). Het belang van China voor de wereldeconomie neemt daardoor voortdurend toe. Dat rechtvaardigt bijzondere aandacht van het CPB.

Mijn eerste bestemming is Chongqing. Deze stad ligt in het midden van China, een regio die de Chinezen zelf als West China beschouwen, omdat verder naar het westen maar heel weinig mensen wonen. Nominaal is dit met 32 miljoen inwoners de grootse stad van de wereld. Dit is echter vooral het gevolg van een bestuurlijke maatregel om de hele provincie als een stadsprovincie te classificeren. Feitelijk heeft de stad nu 6 miljoen inwoners, maar het groeitempo is zelfs voor Chinese begrippen fenomenaal: 17% per jaar. Ik was daar onder andere met een Chinese medewerker van de ambassade die daar jaren gewoond had. Ze kende de stad niet meer terug. De snelle groei is het gevolg van een nationale beslissing om ook in het 'westen' grote steden te ontwikkelen, omdat niet alle verstedelijking in het oosten kan worden opgevangen. Met tal van grote infrastructurele projecten, zoals een opera, wordt het aanzien van de stad opgekrikt. De stad ligt aan de Jangtse, boven de Drieklovendam. De aarzeling over de juistheid van de beslissing om de dam aan te leggen is overal hoorbaar. De gevolgen voor het milieu zijn gigantisch. De gevolgen voor de leefomgeving van de snelle groei zijn overigens overal een belangrijk thema. Ook voedselveiligheid leidt tot veel discussie op internet. Bij een melkschandaal zijn recent een aantal babies overleden, en dat leidt op internet tot veel commotie. Ook infrastructurele projecten worden kritisch gevolgd: onze gids bij het urban planning centre bracht haar aarzelingen over de veiligheid van de nieuwe hogesnelheidslijn onverbloemd naar voren. Overigens werd in dat centrum een nummer gemaakt van een directe railverbinding voor containervervoer van Chongqing met Rotterdam en Antwerpen. Of dat echt de grote betekenis gaat krijgen die het stadsbestuur daarvan verwacht, zal de toekomst moeten uitwijzen. Een treinreis van 13 dagen met wisselende spoorbreedtes door diverse landen is geen sinecure. Ook op een ander vlak zijn de grenzen van de groei in zicht. Diverse bronnen rapporteren mij snel toenemende tekorten aan arbeid, en dus stijgende lonen. Het laatste jaar is op dat terrein een snelle omslag merkbaar. Het leidt ook tot een wat evenwichtiger inkomensverdeling, omdat de lonen vooral aan de onderkant snel stijgen. De klachten over corruptie zijn niet van de lucht, vooral onder de Nederlanders die ik spreek. Men heeft grote aarzeling of het huidige systeem voldoende openheid en checks en balances heeft om daaraan een eind te maken. Wat dat betreft staat China op institutioneel gebied voor een enorme uitdaging. Inmiddels ben ik doorgereisd naar Shanghai. Daarover in een volgende blog meer.

Tot slot
Steeds wordt mij tijdens het bezoek gevraagd of het CPB niet opnieuw een studie kan wijden aan de betekenis van China voor de wereldeconomie en voor de Nederlandse economie in het bijzonder. Onze eerdere studie uit 2006 heeft veel losgemaakt.