Kopafbeelding publicaties CPB

Een analyse van het initiatiefwetsvoorstel 'Bevordering Eigen Woningbezit' (BEW)

CPB Werkdocument 114, 1 oktober 1999

Dit werkdocument analyseert de gevolgen van het initiatiefwetsvoorstel Bevordering Eigen Woningbezit, een wetsvoorstel dat is ingediend door vier leden van de Tweede Kamer.

Lees ook het bijbehorende persbericht.

Het doel van dit wetsvoorstel is om het eigen woningbezit te bevorderen onder huishoudens met lage inkomens door het invoeren van een aankoopsubisidie en andere maatregelen. De indieners gaan ervan uit dat door de BEW het woningbezit zal toenemen met circa 6% ofwel 200 000 gezinnen in de komende tien jaar. Deze veronderstelling lijkt optimistisch, want in de analyse lijkt het effect van de BEW tamelijk beperkt. Voor de laagste inkomens is de liquiditeitsdrempel voor het bezitten van een eigen huis niet voldoende verlaagd. Hierdoor wordt de effectiviteit van de regeling voor deze groep ongunstig beïnvloed. Beter scoort de regeling bij inkomens tussen 30 000 en 40 000 gulden. Deze hebben wat minder drempels te overwinnen. Zij kunnen gemakkelijker financiering krijgen dan minimuminkomens, hebben minder of geen Individuele Huursubsidie (IHS) en zijn in staat meer financiële risico’s te lopen. De BEW kan voor deze groep een steuntje in de rug zijn om een woning te kopen. Voor huishoudens met een inkomen tussen 40 000 en 50 000 gulden is de effectiviteit van de BEW gering, omdat de regeling voor deze categorie een zeer beperkt bereik heeft. De effectiviteit van de BEW wordt voorts nogal getemperd door het grote aandeel oudere huishoudens met een geringe gevoeligheid voor koopsubsidies. Een belangrijk knelpunt blijft het aanbod van goedkope koopwoningen. Om het effect van de BEW te verhogen zou ook het aanbod van goedkope koopwoningen moeten worden gestimuleerd.

Deel deze pagina