Kopafbeelding publicaties CPB

Evenwichtswerkloosheid in Nederland

CPB Onderzoeksmemorandum 156, 1 juli 1999

De stijging van de werkloosheid in de zeventiger jaren, en vooral de hardnekkigheid ervan, zijn een uitdaging geweest voor de conventionele theorie belichaamd in de standaard Philips curve, namelijk dat evenwichtswerkloosheid redelijk constant is in de tijd.

Lees ook het bijbehorende persbericht.

Dit document probeert het blijkbaar niet-constant zijn van de evenwichtswerkloosheid te verklaren door het ontwikkelen en schatten van een structureel model waarin evenwichtswerkloosheid endogeen is en het resultaat is van interacties van loononderhandelingen en de prijs en de werkgelegenheid berekening van bedrijven. We ontdekken dat de drie belangrijkste factoren van de evenwichtswerkloosheid zijn de belastingtarieven, de replacement rate en de reële rente. De stijging van de werkloosheid in de zeventiger en begin tachtiger jaren was vooral te danken aan een stijging van de eerste twee factoren. Dat de evenwichtswerkloosheid  hoog bleef toen in de tachtiger jaren en aan het begin van de jaren negentig de belastingtarieven en de replacement rate werden verlaagd, wordt toegeschreven aan de stijging van de reële rente in deze periode.

Trefwoorden: evenwichtswerkloosheid, loononderhandelingen, de vraag naar arbeid, de prijszetting

Dit is een Engelstalige publicatie.

Deel deze pagina